പ്രണയം... പ്രണയം അതൊരു ശാപമെന്നോ?
ആര്ക്ക്? ആരോട് ?
എങ്ങനെയൊക്കെ? എന്തിനൊക്കെ? എപ്പോഴൊക്കെ?
പ്രണയിക്കുക എളുപ്പമാണ്
പ്രണയിക്കപ്പെടാനാണ് ഭാഗ്യം വേണ്ടത്.
ഭൂമി നിറയെ പൂക്കള്
എന്റെയീ കൈക്കുടന്നയിലെത്ര കൊള്ളും?
ഭൂമി നിറയെ പ്രണയം
ഒരു പെണ്ണിന്റെ കണ്ണിലെത്ര കൊള്ളും?
.................. പ്രശാന്ത് നാരായണന് (ഛായാമുഖി)
Thursday, August 7, 2008
പ്രണയം ഒരു ശാപമെന്നോ?
Thursday, March 27, 2008
വാനപ്രസ്ഥം

"ഇപ്പോള് മുന്നില് വെറും ശൂന്യത. എന്തു ശൂന്യമായിരിക്കുന്നുവോ അതിലേക്ക് എല്ലാം വന്നു നിറയും എന്നു കേട്ടിട്ടില്ലേ. സമസ്ത സുഖദുഃഖങ്ങളും വന്നു നിറയുന്ന ആ ശുഭ മുഹൂര്ത്തത്തിനു ഞാനും കാത്തിരിക്കുകയാണ്. എന്നെ ഇപ്പോള് ഒന്നും അലട്ടുന്നില്ല."
............................. ഷാജി എന് കരുണ്. (വാനപ്രസ്ഥം)
Wednesday, March 19, 2008
ഒരു കൂടിക്കാഴ്ച്ചയുടെ ഓര്മയ്ക്ക് ...
ഇപ്പോള് വീണ്ടുമൊരു കഥയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്. എവിടെയെല്ലാമോ ഉറങ്ങുന്ന കഥാപാത്രങ്ങള് ഉണര്ന്ന് മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നൊരു ദിവസമുണ്ടാവും. കഥയ്ക്കു വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പിനൊരു വേദനയുണ്ട്. പ്രണയകാലത്തെ കാത്തിരിപ്പുപോലെ അതിന് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത ഒരു സുഖവുമുണ്ട്.
........................................ സത്യന് അന്തിക്കാട് (ഓര്മകളുടെ കുടമാറ്റം)
ഞാന് 'ഛായാമുഖി'യിലെ ഭീമന്റെ വാക്കുകള് കടമെടുക്കുകയാണ്.
"പ്രണയിക്കുക എളുപ്പമാണ്. പ്രണയിക്കപ്പെടാനാണ് ഭാഗ്യം വേണ്ടത്."
എന്നിലെ നടന് ചോദിക്കുന്നത് അത് മാത്രമാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രണയം. നിങ്ങള് അതിലെന്നെ മുക്കിക്കൊല്ലുക.
....................................................................... മോഹന്ലാല്
Friday, February 15, 2008
തിരികെത്തരുമോ, പ്രണയിച്ചു മതിയാകാത്തവരെ...
ദൈവമേ, പ്രണയിച്ചു പ്രണയിച്ചു ഞങ്ങള്ക്കു മതിയാകാത്ത ഗന്ധര്വന്മാരെ കുറച്ചു കാലത്തേക്ക് കൂടി ഈ ഭൂമിയിലേക്ക് വിടുക. അവരുടെ ജീവിതം ഞങ്ങളില് കാറ്റായും മഴയായും ചിത്രശലഭമായും പറവയായും മാനായും മുത്തമായും നിറയട്ടെ...
................മോഹന്ലാല് (പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേര്പാടുകളെക്കുറിച്ച്)
(വ്യാഴക്കാഴ്ച - മലയാള മനോരമ. Feb 14, 2008)
Wednesday, February 6, 2008
മനസ്സു മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞതു...
പ്രണയം - ജീവിതപ്രയാണത്തില് ഒരു നിമിഷം നിന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള് ചില ചിത്രങ്ങള് കണ്ടു. നിറം മങ്ങാത്തവ, പ്രണയമൂറുന്നവ. അവയുടെ തണുപ്പു മനസ്സിനെ നനച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വേനലുകള്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് നടക്കാന് ശക്തി തരുന്നു. എന്റെ പ്രണയം വ്യക്തികളിലേക്കു മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന ഒന്നല്ല. വ്യക്തികളും സ്ഥലങ്ങളും സൌഹൃദങ്ങളും അപൂര്വമായ നിമിഷങ്ങളും ശീലങ്ങളും എല്ലാം എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ പ്രഭാവലയത്തിനുള്ളില് വരും. അവയെല്ലാം ചേര്ന്നാണ് എന്റെ ജീവിതത്തെ എന്നും വസന്തമായി നിലനിര്ത്തുന്നത്.
അമ്മ - തണലും തണുപ്പുമേകുന്ന ആല്മരം പോലെയാണ് അമ്മ. ഓരോ തവണയും തളരുമ്പോള് ഞാന് ആ മാറിലേക്ക് മനസ്സുകൊണ്ട് മുഖം ചേര്ത്തുവെക്കുന്നു. അവിടെ സ്നേഹത്തിന്റെ പാലാഴി ഇരമ്പുന്നത് കേള്ക്കുന്നു.
മരണം - പതിഞ്ഞ കാലോച്ചയുമായി അത് എവിടെയോ പതിയിരിക്കുന്നുണ്ട്, എനിക്കറിയാം. അതിന് എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും കടന്നു വരാന് ഞാന് എന്റെ വാതിലുകള് തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. തയ്യാറായിരിക്കുന്നു.
............................................................ മോഹന്ലാല്
(ഋതുമര്മ്മരങ്ങള് - Published by DC Books on Feb 2008)